Groningen 15/01

Nieuwe medewerkers, nieuwe klanten, een nieuwe structuur. Het nieuwe jaar is écht nieuw en iedereen zit met een opmerkelijk enthousiasme achter zijn bureau. Alsof het Ferio-gevoel zich ook stevig aan de Noorderhaven geworteld heeft. Kortom, we zijn er klaar voor, we hebben er zin an. At your service! Om maar in termen van de Grote Kale Leider te spreken. Onze eigen Kale Leider is weer terug van een weekje boarden in de Alpen waar hij met de neus in de sneeuw viel; aankomen in de eerste sneeuwbui sinds weken en weggaan terwijl de volgende dooiperiode zich alweer aandient. How lucky can you be? Hij kon nog net even een kritische blik werpen op onze inzendingen voor de Lamp, de jaarlijkse reclameprijs die wordt uitgereikt voor het meest creatieve en onderscheidende idee. Dit jaar hebben we 4 inzendingen waarvan 2 serieuze kanshebbers (volgens onszelf en volgens ingewijden in Het Wereldje). De eenarmige bandiet voor het Holland Casino is nominatiewaardig en het Ivanov-shirt dat we hebben bedacht en geproduceerd naar aanleiding van de WK-wedstrijd Portugal-Nederland, waar scheidsrechter Ivanov een wereldrecord gele en rode kaarten uitdeelde, is van Lamp-niveau. Zeker in de categorie Actueel waarin voornamelijk inhakers op actuele gebeurtenissen worden beoordeeld. Nu maar hopen dat de Amsterdamse jury even door onze komaf heen kan kijken en het idee an sich beoordeelt. Want het jammere ook bij deze prijsuitreiking is dat het een kwestie is van kennen en van gunnen. En van schijnveiligheidsgedrag van de jury, want een Amsterdams bureau, hoe onbekend of hoe jong, heeft per definitie enkele streepjes voor op een bureau met Groningen als standplaats. Alsof de plaatsnaam bepalend is voor het creatieve idee. Geen Calimero-gevoel overigens hoor! We doen gewoon ons ding en zenden al jaren voor de lol in. Maar het zou toch leuk zijn als… Zouden we dan eindelijk eens een nominatie krijgen of zelfs wat winnen, dan zou dat een unicum zijn. Nog niet eerder is het een Noordelijk bureau gelukt om zich op die manier te manifesteren op het door Amsterdamse bureaus gedomineerde festival. Hoe het ook afloopt, het zijn erg leuke dingen om je mee bezig te houden en zijn mooie ‘instrumenten’ om nog eens extra te genieten van het werk dat is gemaakt. Want daar zit hem toch de kern, genieten van de dingen die je maakt. En dat gaan we dit jaar, als goed voornemen, nog meer doen. Het was een mooi jaar en het wordt een mooi jaar!


Het stadse leven (6)
De computer vraagt om te worden afgesloten. Ik heb sinds kort een IMac en dat is voor mij, gewend aan een ‘gewone’ computer, even wennen. In positieve zin trouwens. Alles zit in het beeldscherm, dus ook de hardware en de cd-rom-drive. Bovendien heb je veel minder kabeltjesrommel. En het staat natuurlijk erg designy zo’n witte vriend op je bureau. Het oog wil ook wat per slot van rekening. Hij draait ook gewoon Windows, dus dat is een geruststelling. De lichten moeten nog uit, de deuren nog dicht en het alarm er nog op. Het was weer een mooie dag. Het laatste weblog vanuit de Stad is een feit. Buiten zijn de lichtjes op de boten in de Noorderhaven inmiddels ontstoken en branden de peertjes op de bruggen. Het donker daalt neer over de stad en haar mooie pakhuizen. Wat een geweldige plek om te werken, wat een geweldige stad om te zijn! Ik stap zo in de auto en rijd naar het Ommeland, waar Westeremden zoals altijd weer gewillig wacht. De kerktoren zal aangelicht zijn en in de verte zullen de lichtjes van de halfzeven-trein naar Loppersum over de akkers zweven. Heel voorspelbaar, maar erg lekker. Wat een geweldige plek om te wonen, wat een geweldig dorp om te zijn! Nee, hoe cliché misschien ook, er gaat echt niets boven Groningen, stad en ommeland. Moi!