Westeremden, 16/10

Een week vooral met nieuwe ideeën en initiatieven. Nu is het per definitie zo dat we in ons vak vaak in een vroegtijdig stadium betrokken worden bij nieuwe zaken of ontwikkelingen. En soms zo vroeg dat er ook nog de mogelijkheid is om dingen te sturen of te kantelen.
Maandagmiddag bijvoorbeeld koffie gedronken met Richard Schmölzer bij Kollo Holding in hun nieuwe pand in Appingedam (prachtig vormgegeven en ingericht overigens). Kollo is natuurlijk vooral bekend van Kollo Sic in Delfzijl, maar de ondernemersgeest van vader en zoon Schmölzer gaat verder dan alleen de chemie. Zo zijn ze bezig met het realiseren van een vuurtoren in Delfzijl, het bedenken van een bestemming voor een authentiek schoolgebouw en het realiseren van vergaande plannen voor een eeuwenoude boerderij. Leuk om hierin mee te denken. Bovendien zijn het allemaal projecten die Delfzijl letterlijk van een nieuw smoel voorzien. En dat komt de havenstad natuurlijk imagotechnisch uitstekend van pas.

Dinsdag aan het eind van de middag een overleg in ongedwongen sfeer (café Buckshot aan het Zuiderdiep) met Hans & Dirk van Marketing Groningen (de voormalige VVV) en Barry & Pierre van Open. De afspraak om dit te doen stond al anderhalf jaar maar kwam er nu eindelijk van. Naast social talk, evaluatieve gesprekken over de samenwerking en Algemene Opinie ook wat nieuwe zaken, waaronder het EK Voetbal onder de 21. Leuk om over na te denken en in goede handen bij een bureau dat voetbal als belangrijkste bijzaak van de wereld ziet (maar die quote is niet van mezelf).

Woensdag ‘officieel’ kennisgemaakt met Wybe Cnossen, sinds kort algemeen directeur van de Base Groep, een hele leuke klant van ons. We kenden elkaar al van de Ambassadeursclub van ‘Er gaat niet boven Groningen’, toen Wybe nog commercieel directeur bij Menzis was. Nu dus weer in de zorg, maar dan vanuit een hele andere invalshoek. De Base Groep (‘Zorg voor jeugd’) is op meerdere manieren betrokken bij de jeugdzorg en neemt hier ook steeds meer eigen initiatieven in. Bijvoorbeeld in het vervullen van wensen van jongeren. Al pratend kwamen we op het idee om hier wat meer mee te doen. We hebben onlangs een campagne gelanceerd voor de Rabobank Groningen waarin we het Stimuleringsfonds introduceren. Hiermee ondersteunt de Rabobank initiatieven en projecten met een maatschappelijk belang. Een dergelijk fonds zou natuurlijk ook kunnen worden opgezet door de Base Groep, maar dan specifiek gericht op (probleem)jongeren. En wie weet is hier brede steun voor te vinden onder een aantal organisaties en bedrijven in Groningen. Dus wellicht handig dat Wybe zich in zijn nieuwe hoedanigheid weer aansluit bij de Ambassadeursclub om dit eens te polsen hier en daar.

Donderdag de presentatie gedaan van het logo en de pay-off van Haarveld, een nieuw bedrijvenpark in de gemeente Noordenveld. Haarveld is een uniek terrein met een aantal onderscheidende en verschillende kenmerken die niet allemaal in één logo te vatten zijn. Volgens de Open werkwijze hebben we accenten gelegd en in totaal 4 verschillende logo’s gepresenteerd met ieder hun eigen accent. Het mooie is dat de opdrachtgever, zodra hij de kartonnen voor zijn neus krijgt, nog eens goed en extra gaat nadenken over de uitstraling die het project moet gaan krijgen en zo een veel bewustere keuze gaat maken. Hans van der Laan, de burgemeester, had zijn voorkeur snel bepaald, de projectleiders konden nog niet instant kiezen. Inmiddels is de keuze gemaakt en heeft Bedrijvenpark Haarveld een logo en een pay-off en kan het in de markt gezet worden!


Het dorpse leven (2)
Zaterdagmiddag schijnt een onverwachts stralend zonnetje vol enthousiasme op de wierde. De nog bladerrijke bomen steken samen met de kerktoren scherp af tegen de blauwe lucht. In het groene weiland eronder grazen de koeien en schapen door elkaar. Het weggetje langs de ijsbaan omhoog richting het hoogste punt van het dorp ligt er verlaten bij. De rust is wedergekeerd in het dorp. Het seizoen van het Helmantel-toerisme zit er weer op. Iedere vrijdag- en zaterdagmiddag van mei tot oktober opent schilder Henk zijn deuren voor het publiek. Met op hoogtijdagen een overvolle parkeerplaats voor het dorpshuis en de Wierdeweg gevuld met een lint van geparkeerde auto’s. Je kunt erover twisten of het kunst is of niet, knap is het in ieder geval wel wat Helmantel tentoonstelt in zijn weem. Met de precisie en waarschijnlijk ook het geduld van een monnik moet hij z’n doeken streek voor streek vullen. Wat een kleurenmengkennis moet de man hebben. En wat een gevoel voor lichtwerking. Het levert een resultaat dat meer dan levensecht is. Ook weer de kritiek op de schilder overigens, dat hij er te weinig van hemzelf in zou leggen. Maar kunst ervaren is vooral toch ook je verbazen en verwonderen en dat is in ieder geval iets wat zich zeker openbaart na het bekijken van Henks schilderijen. De parkeerplaats is weer leeg. Het zonnetje straalt door het bladerdak van de eeuwenoude bomen en zet met haar diffuse licht de Andreaskerk in een mooie herfstgloed. Het licht lijkt een kruising tussen de bekende Toscaanse avondzon op de akkers rond Siena en het licht waar David Hamilton met z’n fotografie patent op heeft. Benieuwd of het Henk zou lukken dit stukje magisch realisme uit zijn penseel op het doek te krijgen. Vast.