Week 50

Ook de media tonen veel belangstelling. Het is dan ook een bijzondere situatie. Nooit eerder hebben de landsdelen Noord, Oost en Zuid Nederland, voorheen concurrenten, zich aaneengesloten om een betere positie te realiseren voor de eigen culturele infrastructuur. Er is veel opgebouwd in de afgelopen decennia dat hoge kwaliteit heeft, extern georiënteerd is, internationaal goed aan de bak kan en ook een forse bijdrage levert aan vernieuwing en experiment. Allemaal zaken die hoog in het vaandel staan van de minister en die in de verf gezet zijn in zijn nota Kunst van Leven. Het pleidooi voor een betere regionale spreiding, die uit kan gaan van ruimschoots voldoende aanwezig talent, lijkt in goede aarde te vallen.

Minder goed gaat het met de provinciale lobby om de Geldstroom Beeldende Kunst en Vormgeving te behouden. Dat is van belang om het zgn. middensegment te ondersteunen, de kweekvijver voor het toptalent dat internationaal kan excelleren. Ook hier wordt stevig gewerkt aan een eindsprint in de lobby.
Nicolette, mijn bestuursadviseur, komt langs met de vormgeving voor het manifest dat ik maandag samen met Hans Esmeijer (Oost) en Odile Wolfs (Zuid) zal aanbieden aan Wim van de Camp voorzitter van de Vaste Kamercommissie van OCW. Het ziet er schitterend uit.
Ook de afronding van het jaar is reeds voelbaar. De traditionele oudejaarsborrel van de provincie voor pers en voorlichters is daar een goed voorbeeld van. Martin Bril leest een schitterend column voor in de Sleutel, het mooie café op de hoek Lage/Hoge der Aa en de Noorderhaven dat gelukkig weer geopend is. Het is druk de laatste weken en inderdaad zo realiseer ik mij: over ruim een week is het alweer kerstvakantie. 

Op donderdag 13 december vertrek ik met Saskia de Graaf, ambtelijk ondersteuner Europa, naar Bad Bentheim waar de officiële aftrap van het nieuwe Interreg IVa-programma plaats vind. Ditmaal beslaat het projectgebied de hele Duits-Nederlandse grens aan weerszijden, waar dat voorheen een noordelijk en zuidelijk gedeelte betrof. Voor een periode van 7 jaar is ongeveer 400 miljoen gereserveerd. In dit programma is het accent gelegd op samenwerking op het punt van kennisinfrastructuur en innovatie, conform de Lissabondoelstellingen (Lissabon waar op dezelfde dag het nieuwe Europese Verdrag wordt ondertekend). Aanleiding om met enig protocol en tromgeroffel de officiële ondertekening te orchestreren, in aanwezigheid van minister Van der Hoeven, minister Thoben van Noord-Rijnland Westfalen en staatssecretaris Werren van Niedersachsen. Ook een groot aantal collega’van de Nederlandse provincies is aanwezig.

Vooraf een aantal vergaderingen. Die van het voorgaande Interregprogramma IIIa. Dat is allemaal nog overzichtelijk. Iedereen kent elkaar,de sfeer is hartelijk. Er is in de afgelopen jaren een stevige inzet van projecten gerealiseerd, waardoor we veel intensiever samenwerken, mede dankzij het voortreffelijke werk van de EDR. Bij het Comité van Toezicht van het nieuwe programma is sprake van een minder overzichtelijk gebeuren, een ware Poolse landdag. Ongeveer 100 mensen zitten in de vergaderzaal. Hier moet nog wel het een en ander worden vastgesteld, anders komen de ministers en staatsecretaris voor niets naar Bad Bentheim. Nu geen gedoe, want dat is in deze vergadering niet echt hanteerbaar. Toch is dat wel wat gebeurt, want de coördinerende autoriteit heeft een aanvullend artikel in de overeenkomst gefietst op het gevoelige punt van de controle. Ook hier is het “Kontrol Gespenst” aanwezig. Vanuit Duitse zijde wordt tot mijn genoegen krachtig geprotesteerd tegen de gang van zaken en het artikel. Schrappen blijkt niet te kunnen, want dan gaat de ondertekening inderdaad niet door. Bedongen wordt dat een en ander geen extra administratieve druk mag opleveren in de uitvoering. Oefff!! Net ontsnapt. 

Op zondag ben ik te gast bij Radio Drenthe. Ik ben genomineerd voor de zgn. Algemene Anfieter Award, van het Nij Dreents Geneutschap, een prijs voor iemand die de positie van de streektaal heeft bevorderd. Een en ander wordt uitgereikt in een live radio-uitzending. De jury licht toe dat ik ben genomineerd vanwege mijn activiteiten om het Nedersaksisch (Drents is een van de varianten) als volwaardige taal erkend te krijgen onder het Europese Handvest van Regionale en Minderheidstalen. Dat levert op: continuïteit door bindende afspraken over maatregelen en middelen op lange termijn, verbetering imago, toegang tot Europese fondsen en een krachtig signaal aan iedereen om de taal als cultureel erfgoed te beschermen en een aanmoediging de taal door te geven aan volgende generaties. Belangrijk als de taal je moedertaal is waar je het beste je emoties mee onder woorden kan brengen. Ook genomineerd zijn basisschool de Eshoek te Annen en wethouder Johannes Frieling van Tynaarlo. Ik vind het al prachtig dat ik als Groninger gedeputeerde, import zijnde die de taal niet spreekt (maar wel verstaat) genomineerd ben. Maar wat blijkt verder nog: ik win de prijs!!! Ik val van mijn stoel van verbazing. Ik ben vereerd en vat dit op als extra stimulans om de erkenning rond te krijgen. We zijn met staatsecretaris Ank Bijleveld in constructief gesprek en moeten nu een praktische regeling ontwerpen die weinig administratief gedoe met zich meebrengt. Dat gaan we doen!! Tot volgende week.