Wolkjes en turtlewax

Zoals elk jaar gaan wij als GS op kamp. Dit jaar naar Huis in ’t Veld, een prachtig groot wit landhuis vlak bij Warnsveld. Natuurlijk een volgepropt programma, zodat er nauwelijks tijd is om van de prachtige omgeving te genieten. Prachtig, dat geldt in elk geval voor de directe omgeving van het landhuis, maar ook zeker voor de Achterhoek als geheel die ontsloten wordt door enkele toegangswegen die langs In ’t Veld lopen. Naar Lochem bijvoorbeeld of naar Vorden en dan naar Ruurlo. Veel bos en ’s nachts ongelooflijk donker. Ik ben u nog vergeten te melden dat ik in het laatste jaar van de middelbare school in deze omgeving gewoond heb, eerst een aantal maanden langs de weg tussen Warnsveld en Vorden en enkele maanden in Warnsveld zelf. 

Op de tweede dag van ons “kamp” loop ik ’s morgens vroeg Warnsveld in op zoek naar het huis dat ik bijna 30 jaar niet gezien heb. Na enkele omzwervingen vind ik het de keer daarna snel terug omdat de reguliere vergadering van het college van GS op het punt staat te beginnen. Het is opnieuw zomers, dit na enkele weken van treurig regenweer in augustus en begin september. Dit maakt dat wij buiten kunnen eten met zicht op het veld en het omringende bos alsmede het statige landhuis. Het personeel vindt het allemaal minder geslaagd want het is wel verder lopen. Inhoudelijk ga ik u nu maar niet vermoeien met de vele onderwerpen die wij bij de kop gepakt hebben. Het is teveel om op te noemen. Later in deze week keer ik terug naar deze streek waar ik een bijzondere band mee heb. En waar ik ook een band (engels) heb (gaap). Daarover later meer.

De rest van de week omvat een uiterst compact programma dat met volledige aandacht en concentratie moet worden uitgevoerd. Woensdag begint met een bestuurscommissie Economische Zaken van het SNN. Ik haal Jan Kalter, secretaris van de commissie, op en rijd naar Assen waar ik met de collega’s EZ, Piet Bijman en Henk Weggemans in een uur vergader over enkele projecten, maar vooral ook nadenk over de verdere uitwerking van het EZ programma 2007-2010. Hier liggen nog wel enkele lastige punten waar wij het met het Ministerie van EZ over eens moeten worden. Dan is er een persconferentie in het provinciehuis in Groningen. TCN/SIG vestigt een datahotel in de Eemshaven. Deze ontwikkeling is ontzettend snel gegaan en is na de Nuon-centrale van vlak voor de vakantie opnieuw een belangrijke stap in de Eemshaven. De nabijheid van een aantal energiecentrales is een vestigingsfactor (leveringszekerheid), maar dat zijn ook de goede ICT voorzieningen in Groningen (Tycokabel, provincieringen).

In de middag een commissievergadering Cultuur met o.a. een presentatie over het Verhaal van Groningen, in het bijzonder de digitale presentatie daarvan waarbij het verhaal als uitgangspunt is gekozen. De vorm van verhalen wekken de interesse en sluiten aan op vragen van mensen. Vanuit deze verhalen worden bijbehorende foto’s films, musea, archiefstukken, monumenten, etc. gepresenteerd. Een andere invalshoek dus die de verkokering doorbreekt en er voor zorgt dat het erfgoed extra betekenis krijgt. Alle erfgoedinstellingen werken mee. Op donderdag vertrek ik na enkele afspraken naar Den Haag waar in de oude Caballero-fabriek afscheid wordt genomen van Medy van der Laan, de voormalige staatssecretaris van Cultuur. In het noordelijk convenant waar de drie noordelijke provincies en de steden Leeuwarden en Groningen samenwerken hebben wij bij de cultuurnota goede afspraken met haar kunnen maken waardoor er veel extra Rijksmiddelen beschikbaar zijn gekomen voor een aantal belangrijke culturele instellingen in het Noorden. De onderhandelingen destijds in Utrecht waren zeer schilderachtig. Medy van der Laan was vaak in het Noorden (o.a. Galili, Noorderzon, Diaghilev, Noorderslag). Een graag geziene gast. Ik geef haar een mooi cadeau, het fotoboek Van stad tot wad. Na een rondje netwerk vertrek ik naar het Plein om met Henk Postma (lobbyist SNN) alle lopende dossiers door te nemen. De energie-intensieve industrie, de MEP subsidie, de EZ dossiers (Pieken in de delta en EFRO), maar ook bijvoorbeeld het cultuurdossier Nedersaksisch. Na een bezoek aan Nieuwspoort kom ik Bert de Vries (topambtenaar EZ) tegen waar ik meteen enkele zaken mee kan doornemen. Dat geldt ook voor de noordelijke sociale partners die zich verzameld weten in de SEAN agendacommissie en die vrijdagmorgen vergadert.

Dan maak ik mij op voor de bijzondere dag waar ik al bijna een jaar na toe werk, namelijk het feest van de moeder van Hugo, een goede vriend en de bassist van mijn voormalige band. Zij is onlangs 75 jaar geworden. Het feest is in Vorden vlakbij Warnsveld waar ik met het college twee dagen heb doorgebracht. Liesbeth, de vrouw van Hugo, kwam op het geweldige idee om opnieuw de band bij elkaar te halen om de rockopera Wolkjes, een favoriet stuk van Hugo’s moeder, ten gehore te brengen. Wel moet u daarbij weten dat ik vanaf het moment dat ik in mijn huidige woning ben gekomen (1997) de elektrische piano (een Rhodes voor de kenners) niet heb uitgepakt en nauwelijks heb gespeeld. Er moest dus wel ff gerepeteerd worden, aanvankelijk solo, want het moest wel van ver komen. Maar met behulp van bandjes en uitgeschreven akkoorden schema’s en melodielijnen kwam alles geleidelijk weer terug. De gitarist, door ons Henk van R. genoemd, hadden wij 25 jaar niet gezien en kon gelukkig via via weer opgespoord worden, niet veranderd. Om kort te gaan drie keer gerepeteerd, waarbij wij ook weer druk aan het arrangeren zijn gegaan met het oude nummer Eureka. Derde nummer als uitsmijter is My Way, maar dat moet u zien als lolletje erbij want mooi zingen kan ik niet echt. De bedoeling was een verrassing en het was mooi om zaterdagavond te zien dat Hugo’s moeder weliswaar besef had van het feit dat er een band zou spelen maar niet wie en wat. Een overrompelend en emotioneel effect. Geconcentreerd en zeer geïnspireerd speelden wij voor het eerst sinds 26 jaar weer voor publiek de door mij destijds gecomponeerde rockopera (zonder zang) Wolkjes, een nieuwe versie van Eureka en My Way. Beter dan ooit. De andere boys zijn het optreden nog wel gewend want zitten zelf in allerlei combo’s maar dat geldt niet voor ome Gerrit, dus na het concert er volkomen door heen. Gelukkig werden enige bieren geschonken zodat de indringende ervaringen wat verzacht konden worden. Al met al een forse seismische uitslag in het verder zo rimpelloze bestaan. Ik zal eens vragen of aan deze weblog ook fotomateriaal kan worden gehecht, dat moet met de huidige stand van techniek toch kunnen.

Week 38 doe ik even op hoofdlijnen omdat ik al genoeg aan het woord ben geweest. Enkele hoogtepunten. Op maandag uit eten met de oude fractie van het PvdA. De coördinatie ligt daarbij altijd bij Anneke Wortelboer en Henk Spoeltman en daardoor kom je in de meest exotische, anarchistische en onbekende eetgelegenheden van Groningen. Ditmaal Afrikaans! Op dinsdag de opening van het meldpunt Regellast in het Van Beresteyn in Veendam. Accountmanagement, beter organiseren van vergunningen en kritisch kijken naar de procedures kan het leven van ondernemers en ambtenaren eenvoudiger maken. Woensdag eet ik met oud compagnon Peter van Linschoten in Soestdijk. Met Peter heb ik ARGO opgericht, een bedrijf voor advisering en toegepast onderzoek in de gezondheidszorg. Van 1994 tot 2002 hebben we het bedrijf samen gerund. We hebben nog steeds goed contact. Op donderdag bieden we als vier Energy Valleyprovincies een petitie aan over de MEP bij de Vaste Kamercommissie EZ. De regeling die duurzame energie stimuleert is plotsklaps op nul gezet hetgeen schade toebrengt aan veel initiatieven, zeker 125 projecten in het noorden zijn er de dupe van. Slecht voor het klimaatbeleid, maar ook voor het economisch beleid in het Noorden omdat we juist in de ontwikkeling van duurzame energie veel economisch perspectief zien (Energy Valley en Costa Due). Maar dan moet de ontwikkeling naar een sterke concurrentiepositie voorlopig wel voortgezet worden. Daar ligt een verantwoordelijkheid van het Rijk. Ik voer het woord bij het aanbieden van de petitie, die ook ondersteund wordt door LTO, MKB, VNO-NCW en de Biogasbelangen. Er is een tiental kamerleden dat acte de presence geeft. Na twee IPO vergaderingen in Utrecht keer ik terug naar het provinciehuis in Groningen waar ik met Jaap Dijkstra, wethouder van de stad, de resultaten van het speeddaten (arbeidsmarktbeleid) in ontvangst neem. In twee rondes zijn er caroussels van korte gesprekken tussen werkgevers en jongeren. Dus iedereen heeft in korte tijd een stuk of tien gesprekken. De resultaten zijn 58 leerbanen en 56 matches, dwz serieuze vervolggesprekken tussen jongeren en werkgevers. Een prachtig resultaat!!

Tot slot het laatste nieuws over mijn Volvo Amazone. Er is een wonder gebeurd. Wist u dat er zoiets als cleaner bestaat? Natuurlijk. Maar ik niet. Totdat een chauffeur van taxibedrijf Vrieswijk mij er op attent maakte. Het is een krachtig middel dat wonderen doet bij dof geworden oppervlak van autolak. Nu is het inderdaad zo, ik geef dat toe,  dat het dak, de voor- en achterklep van mijn Amazone ook met turtlewax niet meer echt glanzend zijn te krijgen. De effecten van cleaner zijn echter in één woord dramatisch. Er staat heden een fonkelnieuwe Volvo Amazone voor mijn deur. Helemaal gerust ben ik er nog niet op want ergens heb ik nog de vrees dat het middel een mij onbekende lange termijn werking heeft zodat ik morgen nog wel eens voor verrassingen zou kunnen komen te staan. Deze gedachte schuif ik echter snel terzijde want morgen haal ik mijn moeder van het station in een stralende Volvo Amazone, een auto die mijn moeder goed kent want deze diende lange tijd als gezinsauto, als jongetje van 12 zat ik al op de achterbank.
Genoeg. Ik groet u.

Dit was mijn laatste weblog op deze site, ik geef het stokje aan Perry ten Hoor van Open Communicatie.