   
print deze pagina
Groningen, 22 februariDinsdag breng ik door in Parijs voor bezoekjes aan onze klanten / leveranciers Gaz de France en Total. CEO Jean Francois Cirelli van Gaz de France heeft net als ik ruim 20 jaar bij de overheid gewerkt. Dat schept een band. Eén van onze gezamenlijke ervaringen is dat we nu veel minder stukken hoeven te lezen dan we in ons ambtelijk bestaan gewend waren. Cirelli verklapt me dat hij in het begin zelfs op zoek ging naar de stukken waarvan hij dacht dat ze voor hem verstopt werden. Op dit moment is hij verwikkeld in de fusieperikelen tussen Gaz de France en Suez. De aanstaande Franse verkiezingen maken het zeer onduidelijk of de fusie door zal gaan of niet.
Na het ontbijt met Cirelli bezoek ik het Internationaal Energie Agentschap. Mijn oud-collega’s Aad van Bohemen en Noé van Hulst werken daar. Noé heeft een gesprek met de aardgasspecialisten van het IEA georganiseerd. In rap tempo bespreken we alle interessante ontwikkelingen op de internationale gasmarkt. Komend najaar wordt Joost Wempe, één van onze GasTerra-medewerkers, een half jaar door ons gedetacheerd bij deze groep. Dat moet een interessante tijd voor hem gaan worden, want deze mannen beschikken over een schat aan kennis. Noé trakteert me op een prima lunch. Ik nodig hem uit begin juni bij GasTerra de IEA Natural Gas Outlook 2007 te komen presenteren. Hij zegt graag toe.
Total is gehuisvest in een enorme torenflat in La Defense. De directieleden stellen het zeer op prijs dat ik ze kom opzoeken. Ik leg uit dat dat voor mij volstrekt logisch is. Wij kopen namelijk van Total anderhalf keer zoveel gas als van bijvoorbeeld Gazprom. Total is een belangrijke producent van gas uit kleine velden in Nederland. Nu is de Franse trots vanzelfsprekend groot. Het gesprek verloopt vervolgens op rolletjes en een uurtje later zit ik in de taxi naar het vliegveld. De vlucht naar Schiphol is stipt op tijd. Daar stap ik over op de VLM-vlucht naar Eelde. Dat is nog niet zo simpel. Voor het inchecken blijk ik uiteindelijk bij de transferbalie van Alitalia te moeten zijn. En dan lukt het. Als ik bij de gate kom gaat een gejuich op onder het personeel. “Daar is de passagier!” Toch blijk ik niet de enige te zijn. Ook een Engelse mevrouw meldt zich. Een goed half uur later landen we in Eelde. Woensdagmiddag komen twee directieleden van Kema op bezoek. Pier Nabuurs ken ik al lang. We bespreken onder andere hoe de energietransitie meer cachet kan krijgen binnen de context van het nieuwe regeerakkoord. Daarna eten bij Louis XV. Gezellige tent met een uitstekende keuken. De bediening laat nog wel wat steekjes vallen, maar dat is de nieuwigheid zullen we maar zeggen. Donderdag een paar besprekingen en dan het afscheid van Frits Migchelbrink van de NOM. Hilarische toespraak van mijn oud-collega Bert de Vries van het ministerie van EZ. Frits is lichtelijk ontroerd bij alle huldeblijken. Einde van een tijdperk voor hem. Siem Jansen zal een paar grote schoenen moeten vullen.  rss
|
Home
