![]()
Nieuws
Weblogs
Ondernemen in Groningen
Werken en wonen
Facts & figures
Ambassadeurs
Energie
Innovatie
print deze pagina
Groningen, 30 maartAlle tijd om dit stukje te schrijven. Ik was vandaag op weg naar een vergadering in Den Haag. Vanwege een ongeval op de A7 bij Tjalleberd anderhalf uur in de file gestaan. Dat zou betekenen dat ik zou aankomen op het moment dat de vergadering al afgelopen is. Dus bij Tijnje omgekeerd en ook de andere afspraken van vanmiddag in Den Haag afgezegd. Er gaat niets boven Groningen, maar soms is het lastig om er uit weg te komen. Voordeel is dat je allerlei andere nuttige dingen kan doen.
Deze week vooral op kantoor geweest. Maandag onze normale managementvergaderingen en een paar beoordelingsgesprekken. Dinsdag geluncht met Geert Graaf. Hij was de afgelopen tweeëneenhalf jaar onze directeur Gasexport. Per 1 april verlaat hij ons om bij Gasunie te gaan werken als directeur van het Nederlandse gastransportnetwerk (GTS). Een mooie functie voor hem, waarvan ik verwacht dat hij die met veel succes zal gaan vervullen. Zijn werk bij GasTerra heeft in het teken gestaan van langdurige heronderhandelingen over onze exportcontracten. Om de paar jaar kan de prijsformule van die contracten worden herzien. Dat is een taai proces. Geert heeft dat heel goed geleid en een aantal mooie successen behaald. We hebben een goed exitgesprek. GasTerra gaat hem zeker missen.
’s Middags bezoek van Marian van Os en Henk Pijlman van de Hanzehogeschool Groningen. We bespreken mogelijkheden tot samenwerking tussen de hogeschool en GasTerra. Dat levert een aardig lijstje van ideeën op. Wellicht kunnen studenten worden ingeschakeld bij ons Milieuplan voor de Industrie. Daarbij bieden wij bedrijven die gas van ons kopen advies aan over optimalisering van hun energieverbruik. Misschien dat dat valt te combineren met afstudeerstages. Ook onze initiatieven rond duurzaamheid (micro-warmtekrachtketel, Duurzaam Ameland) zijn interessant voor de hogeschool. Zij hebben een Kenniscentrum Duurzame Energie. We maken afspraken voor follow-up. Woensdagochtend een kennismakingsbezoek van burgemeester Jacques Wallage. Onze huismeester heeft een nette parkeerplaats gereserveerd. Dat blijkt niet nodig, want de burgervader komt op de fiets. We hebben een geanimeerd gesprek over allerlei ontwikkelingen op de gasmarkt. ![]() De burgemeester blijkt ook erg geďnteresseerd in wat er nou feitelijk gebeurt in zo’n bedrijf als GasTerra. Ik vertel dat het soms best lastig is dat je een product verkoopt dat onzichtbaar is en dat je niet eens kan vasthouden. De burgemeester reageert daarop met het verhaal van zijn vader, die juist graag zoiets gehad zou willen hebben. Zijn handel in naaigarnituren moest hij in 14 koffers meeslepen. Nadat we de gasmarkt voldoende hebben besproken vraag ik nog zijn aandacht voor het parkeerprobleem op de Eemsgolaan. Een smalle weg, waar nauwelijks meer verkeer door kan als er, zoals de laatste tijd gebeurt, allerlei auto’s geparkeerd staan. De burgemeester zegt dat hij zal zien wat hij eraan kan doen. En dat blijkt veel te zijn, want ’s middags blijkt er al een parkeerverbod op de Eemsgolaan te zijn ingesteld! Hoezo trage overheid?! Nog een leuke verrassing op woensdag is dat de minister van Economische Zaken heeft geantwoord op vragen over de ontwikkeling van het kleine veldenbeleid. Een paar weken geleden heb ik daar aandacht voor gevraagd, omdat ik bang ben dat we als Nederland kansen missen. De minister blijkt ook te vinden dat er wat moet gebeuren en belooft voor de zomer te berichten over maatregelen. 's Avonds naar de film. Das Leben der Anderen is een prachtige film over de DDR onder de terreur van de Stasi. Beklemmend, ontroerend en humoristisch. Terechte Oscarwinnaar. Donderdag een bijeenkomst met al ons personeel over de organisatieverandering van GasTerra. We staan uitvoerig stil bij wat er beter kan in het bedrijf. Geanimeerde discussies, grote betrokkenheid. Ik denk dat we op de goede weg zijn. En vandaag naar Den Haag voor een vergadering van het nationaal comité van de World Petroleum Council, maar daar ben ik dus nooit aangekomen. rss
|

