Groninger horecatycoon Robert Adams succesvol met nieuwe concepten

Noorderlingen mogen dan bekend staan als wat nuchterder en met een scherp oog voor het budget, dat neemt niet weg dat ook in Groningen graag genoten wordt van een mooie avond uit. Een bekende figuur in de levendige Groningse horeca is Robert Adams. De rusteloze ondernemer was in de loop der jaren eigenaar van maar liefst achttien etablissementen. Zo staan Louis XV, Hemingway’s, Boccaccio, el Txoco en Kaap Hoorn allemaal op zijn naam.

Jongens van de Wit was Adams eerste eetcafé’. Het café was succesvol, maar het was een pittig bestaan. “Het was geen leven”, vertelt de ondernemer. “Ik ben een zuchtig mens, ik hou van het leven. Ik werk niet voor niets in de horeca. Mensen komen daar los van zichzelf. Dus dat betekende veel drank en weinig slaap.” Dit neemt niet weg dat hij ook in zijn volgende tent vijf woelige jaren beleefde. “In de Kleine Casteleine stonden de meiden iedere avond op de bar te dansen. Het was mooi, maar ik werd geleefd.”

De ommekeer kwam met Cervantes aan het Kattediep. Alles wat daar toen zat ging failliet, maar de eerste tapasbar in Groningen werd een groot succes. Adams’ formule sloeg aan. “Ik zit in de eet-business, maar het eten moet nooit de hoofzaak zijn. Je verkoopt een sprookje, een beleving. De tent moet de place-to-be zijn. Als de mensen voor culinaire hoogstandjes komen heb ik een probleem.” Hij begon zich gaandeweg steeds meer te richten op het ontwikkelen van dat soort totaal-concepten, het ene na het andere restaurant opende zijn deuren.

Hij herkent zich daarbij totaal niet in het beeld van de horecabaas die met een boel gesjoemel zijn pachters uitknijpt. “Ik werk niet met pachtconstructies, daar zijn prachtige zaken helemaal aan kapot gegaan. En ze zullen er nog wel zijn, de horecalui met een grote zak zwart geld. Maar als ik de bank mijn cijfers moet laten zien, kan ik maar beter zorgen dat het klopt.” “De hedendaagse horeca is een zakelijke business”, vat hij samen. “Maar wel op een correcte manier.”

In Groningen wordt in die business vaak vooral op safe gespeeld. “De horeca is hier tamelijk klassiek, niemand durft echt iets geks.” Zelf durft hij steeds meer zijn nek uit te steken. “Ik heb nu meer financiële ruimte om mijn eigen ding te doen, kan iets meer risico’s lopen.” De branche heeft zijn aantrekkingskracht op de rusteloze ondernemer dan ook nog lang niet verloren. “De horeca is een fantastische branche, mensen komen er om te genieten. Het heeft ook een erotische component, gaat om eten, drinken, flirten. Er gebeurt van alles.”